"Ἐάν μή ἴδω ... οὐ μή πιστεύσω"
1. Ὅταν ἡ πίστη ἀτονεῖ, ὅταν ἡ πνευματική κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου βρίσκεται
σέ ἀδυναμία, τότε ὁ ἄνθρωπος ζητεῖ λογικές ἀποδείξεις μέσα στά πλαίσια
τῶν δυνατοτήτων τοῦ κόσμου τούτου καί τῆς λογικῆς.
2. Ἡ πίστη εἶναι πάνω ἀπό τή λογική. Θά πρέπει ἡ πίστη μας νά εἶναι
«κατ’ ἐπίγνωσι» καί τότε, «Ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου».