Ὁ μακαριστός Γέρων Μακάριος Μοναχός, κατά κόσμον Μιχαήλ Κουλούρης, ξεκίνησε τήν μοναχική του ζωή στό Κελλί τοῦ Ἁγίου Γεωργίου στά Καυσοκαλύβια τοῦ Ἁγίου Ὄρους ὑπό τήν καθοδήγηση τοῦ Γέροντός του Ἁγίου Πορφυρίου.
Στήν συνέχεια, γιά λόγους ὑγείας καί μέ τήν ὑπόδειξη τοῦ Ἁγίου, ὑποτασσόμενος στά σχέδια τῆς θείας Πρόνοιας, ἐγκαθίσταται στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Παντελεήμονος «Μαυροσουβάλας» στήν Πετρούπολη Ἀττικῆς, ὅπου ἐκάρη Μεγαλόσχημος Μοναχός.
Ἡ Ἱερά Μονή τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος ἐκείνη τήν ἐποχή ἦταν ἐγκαταλελειμμένη καί ἀφρόντιστη. Σ’ αὐτήν ἦταν ἐγγεγραμμένοι οἱ Ἱερομόναχοι τῆς Μητροπόλεως Ἀττικῆς. Ὁ Γέροντας Μακάριος μέ ἔξοδα δικά του, μέ δανεικά, μέ δωρεές ἀλλά καί προσωπική χειρωνακτική ἐργασία τήν ἀνακαίνισε ριζικά, τήν νοικοκύρεψε, τήν εὐπρέπισε καί τό ἐρείπιο πού παρέλαβε τό μεταμόρφωσε σέ μία πνευματική ὄαση ἀνάμεσα στίς τσιμεντένιες πολυκατοικίες. Συντήρησε καί ἐξωράισε τόν Ἱερό Ναό, ἐπιμελήθηκε τήν ἁγιογράφησή του, τό στρώσιμο τοῦ δαπέδου μέ μάρμαρο, τήν κατασκευή περίτεχνου, ξυλόγλυπτου τέμπλου. Τόν στόλισε μέ ἀσημένια, χειροποίητα κανδήλια, μπρούτζινο πολυέλαιο, ξυλόγλυπτο προσκυνητάρι γιά τήν ἐφέστιο Εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος, σκαλιστά ἔπιπλα, στασίδια καί ἀναλόγιο. Δημιούργησε κατάλληλους χώρους διαβιώσεως στήν Ἱερά Μονή ἀλλά καί ὑποδοχῆς τοῦ κόσμου πού προσερχόταν γιά τήν ἀκρόαση τοῦ θείου λόγου καί περιποιήθηκε τόν κῆπο καί τόν ἐξωτερικό χῶρο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς.
Κατά τήν τελετή τῆς Κουρᾶς του, ὁ τότε Μητροπολίτης Ἀττικῆς κυρός Δωρόθεος τόν παροτρείνει νά διακονήσει τήν Ἐκκλησία καί τοῦ δίνει τήν εὐλογία νά συμβουλεύει καί νά κατηχεῖ στίς ἀλήθειες τῆς πίστεώς μας τούς προσκυνητές πού θά προσέρχονταν στήν Ἱερά Μονή.
Ἀνταποκρινόμενος στήν ἐπισκοπική προτροπή καί ἐνστερνιζόμενος μέ πολύ σεβασμό τό πνεῦμα τοῦ ἁγίου Γέροντός του Πορφυρίου, πού ἐμφορούνταν ἀπό ἀγάπη γιά τόν Θεό καί τήν Ἐκκλησία, ἐργάστηκε, χωρίς νά ἐπιδιώκει τήν προσωπική του προβολή, γιά τήν ὠφέλεια τῶν συνανθρώπων του, κοπιάζοντας στό ἔργο τῆς «ἐσωτερικῆς Ἱεραποστολῆς», σπέρνοντας τόν θεῖο λόγο.
Γιά τριάντα δύο συναπτά ἔτη, παράλληλα μέ τήν προσευχή, τήν μελέτη καί τά μοναχικά του καθήκοντα, πού ἐκτελοῦσε ἀπαρέγκλιτα καί μέ κάθε συνέπεια, φρόντιζε νά κηρύττει ἀνελλιπῶς τόν λόγο τοῦ Εὐαγγελίου, ὅπως αὐτός ἑρμηνεύεται ἀπό τούς Ἁγίους Πατέρες, καθιερώνοντας τακτικές πνευματικές συνάξεις στόν χῶρο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Παντελεήμονος, ὅπου μετέφερε σάν «ταχυδρόμος» τόν θησαυρό τῆς πατερικῆς σοφίας μέ ἁπλό καί κατανοητό τρόπο μέσα ἀπό συγκροτημένες ὁμιλίες πού ἀργότερα ἄρχισαν καί νά ἠχογραφοῦνται.
Ἡ Ἱερά Μονή Ἁγίου Παντελεήμονος ἀναδείχθηκε ἑστία πνευματικῆς τροφοδοσίας ὅπου ἀκουγόταν αὐθεντικός Πατερικός λόγος πού μεταμόρφωνε, καθοδηγοῦσε, ξεκούραζε, ἀνακούφιζε ἀλλά καί προβλημάτιζε καί ὁδηγοῦσε ψυχές στό μυστήριο τῆς Μετανοίας καί Ἐξομολογήσεως. Πολλοί βοηθήθηκαν καί ἔδωσαν νέο, κατά Χριστόν νόημα στή ζωή τους ἤ στηρίχθηκαν στίς διάφορες δυσκολίες τους. Ἄνθρωποι ἐπανέκτησαν τήν ψυχική τους ὑγεία, σταμάτησαν ὀλέθριες συνήθειες καί πολλές κλυδωνιζόμενες οἰκογένειες δέν διαλύθηκαν. Νέοι καταστάλλαξαν στίς ἐπιλογές τους, ἄλλοι ἀκολούθησαν τόν ἔγγαμο βίο καί σέ ἄλλους ἄναψε ἡ φλόγα τῆς ὁλοκληρωτικῆς ἀφιερώσεως στόν Χριστό μέσῳ τοῦ Μοναχισμοῦ.
᾿Eκεῖ κυοφορήθηκε μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ καί ὁ πυρήνας τῆς νεοπαγοῦς γυναικείας Ἀδελφότητας πού ἐγκαταστάθηκε τό 1995, μέ τήν εὐλογία τοῦ τότε Μητροπολίτου Ἀττικῆς κυροῦ Παντελεήμονος, στήν Ἱερά Μονή Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου «Κλειστῶν», στήν Φυλή Ἀττικῆς, μέ πνευματικό ὁδηγό τόν Γέροντα Μακάριο πού μέ πατρική στοργή, ἀγάπη καί πολλούς κόπους ἐστήριξε.
Στήν Ἱερά Μονή τῆς Παναγίας μερίμνησε γιά τήν πνευματική ἀλλά καί τήν ὑλική ἀνασυγκρότηση τῆς Μονῆς. Κατέβαλε κόπο, χρόνο, φροντίδα γιά τήν συντήρηση, ἀποκατάσταση, διαμόρφωση καί λειτουργικότητα τῶν κτηρίων, τήν ἐξωράιση τῶν ἐξωτερικῶν χώρων καί τήν ἐξασφάλιση τῶν ἀναγκαίων γιά τήν διαβίωση τῆς ἀδελφότητας γιά τήν ὁποία ἦταν ὑπεύθυνος. Μεριμνοῦσε γιά ὅλα, γιά τό νερό, τήν θέρμανση, τήν διατροφή, τήν ἔνδυση τῶν μοναχῶν, τά ἐργαλεῖα τῆς Μονῆς ἀλλά περισσότερο γιά τήν πνευματική κατάρτιση τῶν μοναχῶν. Προσπάθησε νά θέσει τά θεμέλια τοῦ ὑγειοῦς μοναχισμοῦ καί κυρίως κοπίασε νά μορφώσει τόν Χριστό στίς καρδιές τῶν ἀδελφῶν καί νά ἐμπνεύσει σ’ αὐτές τήν πίστη, τήν ἀγάπη καί τήν προσήλωση στό Θεῖο Πρόσωπο.
Παράλληλα μέ τήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Παντελεήμονος συνέχισε κι ἐδῶ νά διακονεῖ καί νά σπέρνει τόν θεῖο λόγο κατά τίς ἐκκλησιαστικές συνάξεις στό Ναό, στό Ἀρχονταρίκι, κατά τακτές ὁμιλίες καί σέ κατ’ ἰδίαν συναντήσεις.
Ἀπό τό 2015 μέχρι τήν κοίμησή του, ἡ διακονία αὐτή περιορίστηκε μόνον στήν Ἱερά Μονή Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου «Κλειστῶν». Ἔχοντας ἀκουμπήσει τή ζωή του μέ ἐμπιστοσύνη στά χέρια τοῦ Θεοῦ, τελείως ὑποταγμένος στό θεῖο θέλημα, μέ θεία εἰρήνη καί εἰλικρινή ἀνεξικακία δεχόταν ἀδιαμαρτύρητα ὅ,τι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐπέτρεπε.
Ὁ Γέροντας Μακάριος πέρασε στήν αἰωνιότητα τήν 1ην Ἰουνίου 2021. Στίς 2 Ἰουνίου τελέστηκε στήν Ἱερά Μονή Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου «Κλειστῶν» ἡ ἐξόδιος Ἀκολουθία. Κατά τήν ἔξοδο τοῦ σκηνώματος τοῦ Γέροντος ἀπό τόν Ἱερό Ναό, περί ὥραν 1:30 μεσημβρινήν, ὅπου ὁ ἥλιος βρισκόταν πάνω ἀπό τόν τάφο καί ἦταν ἐκτυφλωτικός, παρατηρήθηκε κάτι ἀξιοθαύμαστο καί ἀνερμήνευτο μέ τήν κοινή λογική. Στόν οὐρανό ἄρχισε νά σχηματίζεται κυκλικό στεφάνι μέ τά χρώματα τῆς ἴριδος γύρω ἀπό τόν ἥλιο, πού ἐκείνη τήν ὥρα εἶχε σκιάσει καί ἐπέτρεπε στόν κόσμο νά τό δεῖ, νά τό θαυμάσει καί νά τό φωτογραφίσει. Τό στεφάνι παρέμεινε πάνω ἀπό τόν τάφο καθ᾽ ὅλη τήν διάρκεια τοῦ ἐνταφιασμοῦ προκαλώντας ἔντονο ἐνθουσιασμό καί συγκίνηση. Μετά τό πέρας τῆς τελετῆς τό στεφάνι ἄρχισε σιγά σιγά νά σβήνει καί ὁ ἥλιος νά παίρνει τήν ἀρχική του λάμψη. 
Προϊόν τῆς ὁλόψυχης ἀφοσιώσεως τοῦ Γέροντα στήν διάδοση τοῦ θείου λόγου, πού θεραπεύει καί ξεκουράζει τήν ἀνθρώπινη ψυχή, εἶναι καί οἱ πνευματικές ὁμιλίες πού περιέχονται στήν παροῦσα ἱστοσελίδα καί τῶν ὁποίων τήν παρουσίαση ἔχει ἀναλάβει, μέ τήν εὐλογία τοῦ Γέροντα, ἡ Ἀδελφότητα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου «Κλειστῶν» πρός ὠφέλεια τῶν συνανθρώπων μας.
Εἴθε, μέ τήν εὐχή τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος, ἀκούγοντας τίς ὁμιλίες αὐτές νά ἐπέλθει στήν καρδιά μας ἡ «καλή ἀνησυχία», ἡ εἰλικρινής μετάνοια καί ἡ διάθεση τοῦ κατά Χριστόν ἀγώνα, γιά τήν σωτηρία μας καί τήν δόξα τοῦ Παναγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ. Ἀμήν.
Τήν εὐχή τοῦ Γέροντα νά ἔχουμε.
Αἰωνία του ἡ μνήμη.
«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΕΛΠΙΔΑ»
Οἱ φωτογραφίες πού ἀκολουθοῦν εἶναι ἀπό τήν Ἱ. Μονή Ἁγίου Παντελεήμονος ὅπως τήν διαμόρφωσε ὁ Γέροντας Μακάριος ὅσο ἐγκαταβίωνε ἐκεῖ κατά τά ἔτη 1989-2015.
