"«Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην... Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν μου...»"
«Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην… Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν μου…»
Ὁ Δαβίδ μετά τήν μετάνοιά του καί τό ἔλεος πού ζήτησε ἀπό τό Θεό, τώρα ζητάει τή χαρά καί τήν ἀγαλλίαση πού ἔχασε ἕνεκα τῆς ἁμαρτίας.
Παράλληλα παρακαλεῖ τό Θεό νά στρέψει μακρυά ἀπό τίς ἁμαρτίες του τό πρόσωπό Του, νά τίς λησμονήσει καί νά τίς σβήσει τελείως ὥστε νά μήν φαίνονται πλέον.
Ἐμεῖς αὐτούς τούς πόθους τοῦ Δαβίδ τούς ἐκφράζουμε στό Θεό ἤ μένουμε ἀδιάφοροι; Ἄς ρωτήσουμε τόν ἑαυτό μας!!