Εἴκοσι χιλιόμετρα βόρεια τῆς Ἀθήνας, στίς ὑπώρειες τῆς Πάρνηθας, σέ ὑψόμετρο 480 μέτρων, βρίσκεται ἡ περιώνυμη Μονή τῆς Παναγίας τῶν Κλειστῶν. Εἶναι χτισμένη στό χεῖλος τοῦ ἀπόκρημνου ἀλλά μαγευτικοῦ φαραγγιοῦ τῆς «Γκούρας ἤ Γιαννούλας» καί ὀνομάζεται «Κλειστῶν» λόγῳ τῆς τοποθεσίας, ἐπειδή εἶναι κλεισμένη μέσα στά βουνά.
Ἡ ἀκριβής χρονολογία ἱδρύσεως τῆς Μονῆς εἶναι ἄγνωστη. Σύγχυση προκαλοῦν οἱ ἀλλεπάλληλες προσθῆκες καί ἐπισκευές πού ἔγιναν μεταγενέστερα στά ἀρχικά οἰκοδομήματα. Ὡστόσο, ὁ χρόνος ἀνεγέρσεως τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοποθετεῖται κατά τούς εἰδικούς ἀπό ἐπικρατήσεως τοῦ Χριστιανισμοῦ στήν Ἀττική ἕως τόν 12⁰ αἰῶνα.
Ἀφορμή γιά τήν ἵδρυση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς στάθηκε ἡ εὕρεση τῆς θαυματουργῆς Εἰκόνας τῆς Παναγίας «Ἐλεούσης» μέσα σέ κοίλωμα στόν ἀπότομο βράχο, πού βρίσκεται ἀπέναντι ἀπό τή Μονή, ἀπό κάποιον εὐσεβή χριστιανό πού σ᾽ἐκεῖνο τό μέρος ἔβλεπε ἕνα φῶς. Γιά τή διαφύλαξη τῆς ἁγίας Εἰκόνας ἀποφασίστηκε νά κτιστεῖ Ναός ἀκριβῶς ἀπέναντι ἀπό τόν χῶρο τῆς «Εὑρέσεως», ὅπου τό ἔδαφος ἦταν ὁμαλότερο. Σύμφωνα μέ τήν προφορική παράδοση, ἐνῶ ὅλα ἦταν ἕτοιμα γιά νά ξεκινήσουν οἱ ἐργασίες, δύο πρωϊνά πού πῆγαν οἱ μάστορες νά ἐργαστοῦν, ἡ Εἰκόνα τῆς Παναγίας εἶχε ἐξαφανιστεῖ μαζί μέ τά σύνεργά τους καί εἶχε ξαναγυρίσει στό ἀρχικό της φυλακτήριο. Καί χρειάσθηκαν ὁλονύκτιες παρακλήσεις καί γονυκλισίες γιά νά εὐδοκήσει ἡ Κυρία Θεοτόκος νά ἱδρυθεῖ ὁ οἶκός Της στόν τόπο πού σήμερα βρίσκεται τό Μοναστήρι.
Ἡ ὑπεραιωνόβια, ὀνομαστή στόν χῶρο τῆς Ἀττικῆς Ἱερά Μονή, ἀπό τήν ἐποχή τῆς ἱδρύσεώς της μέχρι σήμερα δέν ἔπαυσε ποτέ νά λειτουργεῖ, οὔτε στά χαλεπά χρόνια τῆς ὀθωμανικῆς σκλαβιᾶς, οὔτε στά χρόνια τοῦ Ὄθωνα , ὅπου ἀπηνῶς διώχθηκε ὁ μοναχικός βίος, οὔτε στά χρόνια τῆς Κατοχῆς καί τοῦ Ἐμφυλίου πού ἀκολούθησε. Κατά τήν μακραίωνη ἱστορία της ἡ Ἱερά Μονή ὑπῆρξε ἀνέκαθεν ἀνδρώα ἕως τό 1932, ὁπότε μετετράπη προσωρινῶς σέ Μετόχι τῆς Ἱ. Μονῆς Κοιμήσεως Θεοτόκου Πεντέλης. Τό 1933 ἀνασυστάθηκε μέ Π.Δ. ὡς γυναικεία Ἱερά Μονή.
Τό καθολικό εἶναι ἀφιερωμένο στήν « Κοίμηση τῆς Θεοτόκου» . Πρόκειται γιά ναό βυζαντινοῦ ρυθμοῦ, δικιόνιο, ἐγγεγραμμένο σταυροειδή μετά τρούλου, οἰκοδομημένο στήν εἴσοδο φυσικοῦ σπηλαίου. Κοσμεῖται μέ τοιχογραφίες, οἱ ὁποῖες ἔχουν καλυφθεῖ μέ σοβᾶ, κατά τήν πραγματοποίηση προγενέστερων ἐπισκευῶν.
Ἡ τροχαλία μέ τήν ὁποία μεταφέρεται καθημερινῶς κανδήλι ἀπό τήν Ἱερά Μονή στόν χῶρο Εὑρέσεως τῆς Ἁγίας Εἰκόνας εἶναι ἐπίσης μία ἔκφραση εὐγνωμοσύνης πιστοῦ πού εὐεργετήθηκε ἀπό τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο. Κατά τήν περίοδο τῆς κατοχῆς, κάποιος κυνηγημένος ἀπό γερμανούς στρατιῶτες κρυβόταν στήν χαράδρα κοντά στό Μοναστήρι καί παρακαλοῦσε τήν Παναγία νά τόν προστατεύσει. Οἱ στρατιῶτες πέρασαν δίπλα του χωρίς νά τόν ἀντιληφθοῦν καί αὐτός συγκινημένος ἀπό τήν ἄμεση ἀντίληψη τῆς Παναγίας ἔταξε νά κατασκευάσει αὐτήν τήν τροχαλία γιά νά μεταφέρεται τό κανδήλι στόν ἱερό χῶρο πού φανερώθηκε ἡ ἁγία Εἰκόνα Της.
Ἡ Χάρη τῆς Παναγίας σκεπάζει αἰσθητά τήν Ἱερά Μονή Της καί μεταδίδεται ἄφθονη στόν κάθε καλοπροαίρετο προσκυνητή πού πλησιάζει τόν εὐλογημένο αὐτό χῶρο μέ σεβασμό καί εὐλάβεια. Ἡ ἀνάπαυση καί τό γαλήνεμα τῆς ψυχῆς εἶναι ἀπό τά ἀκριβά δῶρα τῆς Χάρης Της πού αἰσθάνεται κανείς μόλις περνάει τήν πύλη τοῦ Μοναστηριοῦ Της.
Ἡ Ἱερά Μονή ἑορτάζει μέ θρησκευτική λαμπρότητα τήν 15ην Αὐγούστου, πανήγυρη κατά τήν ὁποία πλήθη προσκυνητῶν συρρέουν ἀπ᾽ὅλες τίς περιοχές γιά νά τιμήσουν καί εὐχαριστήσουν τήν Παναγία γιά τίς εὐεργεσίες Της.
Ἡ ἀδελφότητα πού διακονεῖ τήν Ἱερά Μονή τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἀκροαζόμενη τόν παλμό τῆς σύγχρονης κοινωνίας μας, πού ὁλοένα χάνει τόν προσανατολισμό της γιατί δέν ἔχει σάν πυξίδα τό φῶς τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, ἔχει ἐπιδοθεῖ στό ἔργο τῆς ἐσωτερικῆς Ἱεραποστολῆς καί προσπαθεῖ μέ ἔντυπα καί τίς ἠχογραφημένες ὁμιλίες τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Μακαρίου (πνευματικοῦ ὁδηγοῦ τῆς ἀδελφότητας ἀπό τῆς συστάσεώς της τό 1995 ἕως τῆς κοιμήσεώς του τό 2021) νά διαδώσει τό λόγο τοῦ Θεοῦ πού ξεκουράζει καί ἀνακουφίζει καί δίνει λύσεις στά ἀνθρώπινα προβλήματα.
